Uzmanlar, Avustralya'nın uzun vadeli bakış açısının iklim krizinin gerçek maliyetini görmezden geldiğini söylüyor

Avustralya'nın en yeni kuşaklar arası raporu, ülkenin 2066'da nasıl görünebileceğine dair hükümet tarafından hazırlanan bir anlık rapor, iklim değişikliğinin ekonomik etkisini yeterince hesaba katmadığını söyleyen araştırmacılar tarafından eleştirilere maruz kalıyor.

Federal hükümet tarafından uzun vadeli ekonomik ve demografik eğilimleri öngören bir serinin yedinci raporu olan bu rapor, önümüzdeki kırk yılda nüfus artışından kamu harcamalarına kadar çeşitli konularda politika yönlendirmeyi amaçlamaktadır. Ancak belgeyle ilgili raporlarda alıntılanan en az bir akademisyen, iklim değişikliğine yaklaşımının yetersiz kaldığını ve krizin neden olacağı ekonomik ve sosyal bozulmaların boyutunu hafife aldığını savunuyor.

Uzun vadeli riskin dar bir görüşü

Eleştirmenler, bu tür nesiller arası raporların geleneksel olarak yaşlanan nüfus gibi demografik değişimlere ve sağlık hizmetleri ile emeklilik maliyetleri gibi mali baskılara odaklandığını, iklim değişikliğini ise Avustralya'nın gelecekteki ekonomik yöründeki merkezi bir itici güç değil, ikincil bir faktör olarak ele aldığını söylüyor.

Analizde atıfta bulunan akademisyen, bu tür eksikliklerin bir tür ihmal teşkil ettiğini, çünkü raporun kapsadığı dönemde küresel sıcaklıkların artmaya devam edeceği yönündeki bilimsel uzlaşma göz önüne alındığında ve Avustralya'nın aşırı sıcaklık, orman yangınları, kuraklık ve kıyı taşkınları gibi iklimle ilgili tehlikelere en çok maruz kaldığı ülkelerden biri olduğunu savunuyor.

Bu eleştiriler, risklerin nicelendirilmesi zor ama potansiyel olarak ciddi olduğunda hükümetlerin geleceği nasıl planladığına dair daha geniş sorular gündeme getiriyor. İklim etkilerinin ekonomik modellemesi genellikle tarım, altyapı ve insan sağlığına verilen zarar gibi dolaylı maliyetleri ve sigorta piyasaları ile gayrimenkul değerleri üzerindeki etkileri yakalamakta zorlanıyor.

Daha iklim odaklı bir yaklaşımı destekleyenler, bu risklerin tam olarak fiyatlandırılmamasının gelecekteki hükümetleri ve vergi mükelleflerini, muhtemelen gerekli olacak uyum ve azaltma harcamalarına hazırlıksız bırakabileceğini savunuyor. Raporun çakışıyla ilgili tartışmalar, politika yapıcıların yakın vadeli bütçe önceliklerini değişen iklimin uzun vadeli maliyetleriyle nasıl dengeleyeceklerini tarttıkça devam edecek.