Eleştiri: 'Antigone Exits', Yunan Tragedyasına Deneysel Ama Tutarsız Bir Bakış Sunuyor

Chichester'daki Minerva Tiyatrosu'nda sahnelenen 'Antigone Exits'in yeni yapımı, The Guardian'daki bir eleştiriye göre Sofokles tragedyasının deneysel bir yeniden yorumunu sunuyor; klasik anlatıyı dördüncü duvarı yıkan doğrudan söylemle harmanlıyor, ancak tüm fikirleri başarıyla bir araya getiremiyor.

Nina Segal tarafından yazılan ve Jeff James tarafından yönetilen yapım, Max Bennett'in canlandırdığı Kral Kreon'un, Nina Cassells'in oynadığı yeğeni Antigone'yi, defin için kardeşinin cesedini alarak emrini çiğnemesinden ötürü mahkûm edişini konu alıyor. Eleştiri, ışıl ışıl sarı bir sahneye yayılan koyu, katran benzeri bir sıvının görsel motifini, karakterlerin seçimlerinin büyüyen sonuçlarını simgelediğini belirtiyor.

Dördüncü duvarı yıkmak

Eleştiri, yapımın oyuncuların Yunan karakterlerinin dışına çıkarak yas ve kayıpla ilgili hikayeler de dahil olmak üzere kişisel gibi görünen anekdotlarını asılı bir mikrofon aracılığıyla doğrudan izleyiciyle paylaştıklarını öne çıkarıyor. Bu bölümler dokunaklı olarak nitelendirilse de eleştiri, bu kişisel hikayelerle Antigone'nin kendi çilesinin bağlantılarının zaman zaman zayıf kaldığını vurguluyor.

Eleştirmen, yapımın karakterlerin duygularını eyleme dökmek yerine söze dökmelerine yaptığı vurgunun, duygusal etkisini zayıflatabilecek bir mesafe etkisi yarattığını gözlemliyor. Bu yaklaşım, tam anlamıyla gerçekleştirilmiş dramatik bir sahneyi izlemek yerine bir metod oyunculuk atölyesini izlemeye benzetiliyor.

Genel olarak eleştiri, 'Antigone Exits'i takdire değer biçimde deneysel bir yapım olarak nitelendiriyor; zaman zaman hırsı icraatının önüne geçiyor ve en cesur fikirlerinden bazıları sahnede yalnızca kısmen hayata geçirilmiş halde kalıyor.